Newsweek: Τα 5 δώρα στον Πούτιν από τον πόλεμο του Τραμπ στο Ιράν

Οι τεκτονικές γεωπολιτικές αλλαγές που συντελούνται στη Μέση Ανατολή με τον συντονισμένο πόλεμο ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν αφήνουν εκ πρώτης όψεως σε δεύτερη μοίρα την έκβαση του πολέμου στην Ουκρανία. Σε μια δεύτερη ανάγνωση, ωστόσο, οι εξελίξεις θα μπορούσαν να αποφέρουν σημαντικά οφέλη για τον Βλαντίμιρ Πούτιν.

Παρά την απώλεια του ανώτατου θρησκευτικού ηγέτη του Ιράν Αλί Χαμενεϊ, του σημαντικότερου συμμάχου του Ρώσου προέδρου στη Μέση Ανατολή, οι ενέργειες του Ντόναλντ Τραμπ στην πραγματικότητα ενισχύουν τη Ρωσία, ισχυρίζεται ανάλυση του Newsweek. Η Μόσχα αγόραζε ιρανικά όπλα για τον πόλεμο στην Ουκρανία ενώ πέρσι είχε υπογράψει στρατηγική συμφωνία συνεργασίας με την Τεχεράνη. Η αποδυνάμωση του Ιράν πλήττει ευθέως τη Ρωσία. Σε αντίθεση με την συντριπτική πλειοψηφία των διεθνών ΜΜΕ που κάνουν λόγο για σημαντική αποδυνάμωση της Ρωσίας, το αμερικανικό περιοδικό εκτιμά πως η στρατηγική Τραμπ φέρνει ανέλπιστα «δώρα» για τον Πούτιν.

Ενισχύεται το δόγμα του Πούτιν περί σκληροπυρηνικής ισχύος

Είναι γνωστό το αφήγημα του Βλαντίμιρ Πούτιν πως η παγκόσμια πολιτική διαμορφώνεται μέσω της σιδηράς πυγμής και όχι των κανόνων. Εφόσον οι Ηνωμένες Πολιτείες πιέζουν ανοιχτά για αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν, αυτό ενισχύει τον ισχυρισμό του Ρώσου προέδρου πως η ισχύς αποφασίζει για το τι είναι αποδεκτό. Η επίθεση στο Ιράν έγινε ένα μήνα μετά την απομάκρυνση του Μαδούρο από την εξουσία στη Βενεζουέλα χάρη σε μια στρατιωτική επέμβαση ακριβείας. Η απόπειρα της Ρωσίας να κάνει το ίδιο με τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι στην Ουκρανία έγινε δεκτή με ομόθυμη καταδίκη. Εάν η ανατροπή ηγετών γίνει με την στρατηγική της Ουάσινγκτον κανονικότητα, το Κρεμλίνο θα μπορεί να ισχυριστεί πως παίζει με ακριβώς τους ίδιους κανόνες. Με την ίδια λογική, ο Πούτιν μπορεί να υπερασπιστεί την εισβολή του στην Ουκρανία. Εάν η Ουάσινγκτον ισχυρίζεται πως το Ιράν συνιστούσε μια απειλή ασφαλείας που δεν μπορούσε να γίνει αποδεκτή, η Μόσχα μπορεί με τη σειρά της να επαναλάβει πως η διεύρυνση του ΝΑΤΟ συνιστά μια «απαράδεκτη απειλή» στα σύνορα της Ρωσίας.

Αποσπάται η προσοχή από την Ουκρανία

΄Οσο οι πύραυλοι διασχίζουν τον ουρανό πάνω από τον Περσικό Κόλπο και αυξάνονται οι απώλειες Αμερικανών στρατιωτών, η προσοχή στην Ουάσινγκτον είναι φυσικό να αποσπάται. Παρότι οι Ρώσοι εξακολουθούν να δηλώνουν ανοιχτοί σε ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις, επιμένουν πως αν δεν τους παραχωρηθεί ολόκληρο το Ντομπάς δεν υπάρχει ελπίδα λήξης του πολέμου. Η κρίση στη Μέση Ανατολή έχει ήδη στοιχίσει στη συνέχιση των διαπραγματεύσεων αφού ο προαναγγελθείς από την περασμένη εβδομάδα επόμενος κύκλος στο Αμπού Ντάμπι για τις αρχές Μαρτίου δεν μπορεί πλέον να πραγματοποιηθεί. Με τους Αμερικανούς αξιωματούχους να είναι συγχρόνως απασχολημένοι σε δύο μέτωπα-Ιράν και Ουκρανία-η επιβράδυνση του momentum είναι μοιραία. Για τη Μόσχα, η απόσπαση της προσοχής της Ουάσινγκτον είναι μεγάλο πλεονέκτημα. Επιπλέον, το Πεντάγωνο είναι αντιμέτωπο με ένα δύσκολο δίλημμα: τα ίδια οπλικά συστήματα που είναι απαραίτητα για να προστατευθούν οι αμερικανικές βάσεις από τις επιθέσεις του Ιράν είναι επίσης απαραίτητα για την άμυνα της Ουκρανίας και την στήριξη του Ισραήλ. Εάν παραταθεί η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή, οι προμήθειες θα μειωθούν περαιτέρω υποχρεώνοντας την Ουάσινγκτον να αποφασίσει πού θα στείλει όσα λίγα απομείνουν.

Πιθανότητα να γεμίσουν τα ρωσικά ταμεία από πετρελαϊκά έσοδα

Το πλέον άμεσο και απτό όφελος από τις αυξανόμενες εντάσεις στη Μέση Ανατολή για τη Μόσχα είναι οικονομικό. Οι τιμές του πετρελαίου έχουν πάρει την ανιούσα εν μέσω φόβων για παρατεινόμενη αναταραχή στις προμήθειες μετά το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ μέσω των οποίων διακινείται το 20% των παγκόσμιων εξαγωγών πετρελαίου. Οι αναλυτές προειδοποιούν ήδη πως εάν διαταραχθεί σοβαρά η κυκλοφορία των τάνκερ, η τιμή του Brent μπορεί να ξεπεράσει και τα 100$ το βαρέλι. Ο διαπραγματευτής του Κρεμλίνου Κίριλ Ντμίτριεφ έγραψε ήδη στο Χ: «100$+ το βαρέλι το πετρέλαιο-σύντομα». Η άνοδος των τιμών αυξάνει άμεσα τα έσοδα της Ρωσίας σε μια περίοδο που έχουν συρρικνωθεί σημαντικά λόγω των κυρώσεων και της αδύναμης ζήτησης. Η Ρωσία εξάγει σχεδόν 5 εκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο crude την ημέρα κι έχει σημαντικά περισσότερα κέρδη όταν αυξάνονται οι τιμές, ακόμη κι αν υποχρεώνεται να πουλάει οικονομικότερα. Εάν διαταραχθεί σοβαρά η διακίνηση των προμηθειών μέσω του Περσικού Κόλπου-και με το πετρέλαιο της Βενεζουέλας να έχει επίσης επηρεαστεί- οι σημαντικοί αγοραστές όπως η Ινδία και η Κίνα ίσως αναζητήσουν ακόμη περισσότερο crude από τη Ρωσία. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, η άνοδος των τιμών του πετρελαίου όχι μόνο θα τόνωνε τα έσοδα της Ρωσίας αλλά θα αποδυνάμωνε και το αποτύπωμα των κυρώσεων της Δύσης και θα ενίσχυε περαιτέρω την πολεμική της μηχανή.

Υπονομεύονται οι Ευρωπαίοι ηγέτες

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες επείγονται να επαναπροσδιορίσουν την στρατηγική τους έναντι του Ιράν. Οι βασικοί σύμμαχοι της Αμερικής, με την προφανή εξαίρεση του Ισραήλ, δεν είχαν ενημερωθεί πριν από την έναρξη των επιθέσεων. Η διάχυτη αίσθηση πως περιθωριοποιήθηκαν έχει δημιουργήσει νέες εντάσεις στους κόλπους του ΝΑΤΟ. Ο Τραμπ δήλωσε ήδη «πολύ απογοητευμένος» από την στάση του Κιρ Στάρμερ. Μια παρατεταμένη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή θα εμβαθύνει τις διαφωνίες εντός της Ατλαντικής συμμαχίας διαβρώνοντας την ενότητα που οικοδομήθηκε τόσο προσεκτικά στο ζήτημα της Ουκρανίας. Μια ενδεχόμενη διχόνοια εντός του ΝΑΤΟ είναι ακριβώς η εικόνα του διασπασμένου μετώπου της Δύσης που η Μόσχα επιδιώκει εδώ και πολύ καιρό να αξιοποιήσει.

Ρωσία και Κίνα καραδοκούν αν σκοντάψει η Αμερική

Εάν η σύγκρουση διαρκέσει πολύ ή οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν καταφέρουν να οδηγηθούν σε ξεκάθαρη νίκη, η αξιοπιστία του Τραμπ στον Περσικό Κόλπο θα πληγεί. Η αμερικανική επιρροή στην περιοχή εδράζεται στην πεποίθηση πως οι ΗΠΑ δρουν γρήγορα και αποφασιστικά. ΄Ενας παρατεταμένος πόλεμος ή διαρκή αντίποινα από τους Ιρανούς θα διέσπειρε αμφιβολίες μεταξύ των περιφερειακών συμμάχων αναφορικά με την στρατηγική της Ουάσινγκτον και την φερεγγυότητά της. Εάν τα κράτη του Κόλπου ανησυχήσουν για την παράταση της αστάθειας, είναι πιθανό να ωθήσουν τις ΗΠΑ σε αποκλιμάκωση και όχι το αντίθετο. Οποιαδήποτε ένδειξη αποδυνάμωσης της αμερικανικής ισχύος θα έδινε άμεσα στη Μόσχα και το Πεκίνο μια ευκαιρία να επεκτείνουν την επιρροή τους, να ενισχύσουν την σχέση τους και να παρουσιαστούν ως η εναλλακτική στην περιοχή.

Για το Κρεμλίνο, η ιδανική έκβαση δεν θα ήταν ο θρίαμβος του Ιράν αλλά μια παρατεταμένη εμπλοκή των Ηνωμένων Πολιτειών. Μια κρίση διαρκείας στη Μέση Ανατολή που θα απορροφούσε την προσοχή των Αμερικανών, θα εξαντλούσε τα οπλικά συστήματα και θα αναστάτωνε τις συμμαχίες, θα επικύρωνε το δόγμα πολιτικής του Πούτιν και θα χαλάρωνε την πίεση για επίλυση του ουκρανικού. Με αυτή την έννοια, το μεγαλύτερο δώρο για τη Ρωσία ίσως δεν είναι τα εδάφη ή οι συμμαχίες αλλά ο χρόνος.